یکی از با اهمیت ترین صنایع در جهان امروز صنعت برق است که تمامی صنایع دیگر بدون شک به آن وابسته هستند. شبکه های توزیع و خطوط انتقال برق به مانند شاهرگ های این صنعت حیاتی میباشند که به دو گروه زمینی و هوایی تقسیم می شوند.

خطوط انتقال:

۱.۱.خطوط انتقال هوایی:

این خطوط که بیش از ۹۷ درصد خطوط انتقال کشور را شامل می شوند از جنس آلومینیوم یا آلیاژی از آلومینیوم می باشند . علت استفاده از این فلزسبک و ارزان بودنش نسبت به هادی هایی چون مس است ، البته به علت قابلیت هدایت الکتریکی کمتر آلومینیوم ضخامت آنها را با قرار دادن رشته های موازی همجنس و گاه فولادی در مرکز آن بالا می برند تا از هدایت الکتریکی بیشتری برخوردار گردد . خطوط انتقال هوایی به سهولت قابل نصب و انشعابگیری هستند و به همین جهت دارای هزینه راه اندازی اندکی می باشند . هم چنین دسترسی به این خطوط برای تعمیر و ایجاد تغییرات در آن بسیار ساده می باشد . این نوع خطوط  به علت استفاده از سازه های سیمانی و دیگر سازه های ناخوشایند از لحاظ زیبایی برای مناطق شهری مناسب نیستند . نیز خطراتی چون طوفان ها و رعدوبرق ها همواره برای این خطوط وجود دارند و کلا خطوط هوایی دارای خاموشی بسیار بیشتری به نسبت خطوط زمینی هستند . هم چنین این خطوط از ایمنی کمی به علت لخت بودن سیم ها در اکثر آنها برخوردارند و حفظ نکردن حریم این خطوط به علل مختلف یا برخورد پرندگان با آنها همواره مشکلاتی چون برق گرفتگی یا آتش سوزی را به دنبال داشته است . از نقطه نظر علمی این خطوط دارای راکتانس بالایی بوده و مناسب برای چگالی های بار کم می باشند .شکل ۱ مراحل اجرایی سیم کشی ۶۳ کیلوولت را نشان میدهد.

 Untitled-1

شکل ۱-۱ : مراحل اجرای سیم کشی خطوط انتقال برق

۲.۱.خطوط انتقال زمینی :

اولین خطوط انتقال برق(که در نیروگاه پرل استریت نیویورک به کار گرفته شدند) خطوط زمینی بودند ، اما کم کم جای خود را به خطوط هوایی دادند .راه اندازی خطوط زمینی انتقال برق به علت هزینه های فراوان حفاری و ایجاد کانال های زمینی و زیر زمینی بسیار گران تر از راه اندازی خطوط هوایی است و گرفتن انشعاب از این خطوط مستلزم وجود ایستگاه های توزیع ، جعبه های انشعاب و تابلو های برق می باشد . نیزعیب یابی این خطوط به علت در دسترس نبودن احتیاج به وسائل مخصوص و گران قیمتی دارد که هزینه های آن را افزایش می دهد . در عوض در خطوط زمینی به ندرت اشکالی به وجود می آید و خاموشی آن به مراتب از خطوط هوایی کمتر است . این خطوط به زیبایی محیط آسیب نمی زنند و چون در دسترس نمی باشند دارای خطرات بسیار کمتری نسبت به خطوط هوایی خواهند بود و چون حریمی برای آنها تعریف نمی شود در اماکن کم عرض و مسکونی بسیار مفید می باشند . از نظر علمی این خطوط دارای راکتانس سری پایین و مناسب برای چگالی های بار زیاد هستند . شکل ۲ تصویری از تونل انتقال برق ۲۳۰ کیلوولت قیطریه-ازگل را نشان میدهد.

z

شکل۲-۱ : تونل انتقال برق قیطریه-ازگل

۳.۱.مقایسه از این دو خطوط:

نتیجه آن که خطوط انتقال هوایی به سبب هزینه ها ، درنظر گرفتن راکتانس بالا ، مناسب بودن با چگالی بار کم و آسیب به زیبایی محیط اطراف بایستی در مناطق کم جمعیت ، دور افتاده و بین شهری و خطوط انتقال زمینی به سبب راکتانس پایین ، مناسب بودن برای چگالی های بالای بار ، زیبایی و دیگر مزیت های ذکر شده در مناطق پر ازدحام و شهری به کار گرفته شوند . به نظر می رسد در سال های آتی به علت ازدیاد و تراکم جمعیت ، رشد خطوط انتقال زمینی بسیار بالاتر از رشد خطوط هوایی باشد .با توجه به این مسئله جا دارد مسئولان از هم اکنون راهکارهایی برای دستیابی به فناوری های نوین این صنعت در جهت استفاده اقتصادی تر در خطوط داخلی و نیز صادرات این نوع محصولات اتخاذ کنند …

همانطور که گفته شد استفاده از کابل های زیرزمینی جهت انتقال توان تحت ولتاژ بالا ضمن دارا بودن محاسن بسیار،بعلت داشتن هزینه های سنگین تهیه نصب تجهیزات(تقریباً ۱۵ برابر خط هوائی)،فقط در مناطق شهری و برخی نقاط خاص که به هر دلیل استفاده از خطوط انتقال هوائی مسیر و یا مناسب نباشد از نظر فنی و اقتصادی توجیه پذیر خواهد بود.به همین دلیل در تهران با توجه به افزایش جمعیت و گسترش شهر و قرار گرفتن مناطق مسکونی در حریم خطوط فشار قوی استفاده از خطوط انتقال زمینی امری است اجتناب ناپذیر.

۲.پست های برق :

پست های فشار قوی از نظر وظیفه ای که در شبکه های سراسری بر عهده دارند، به سه دسته ی زیر تقسیم بندی میشوند:

الف)پست های افزاینده: این پست ها که به پست های نیروگاهی نیز معروف هستند، وظیفه افزایش ولتاژ تولیدی ژنراتورها را بر عهده دارند. معمولاً به خاطر محدودیت موجود در طراحی و ساخت ژنراتورها، ولتاژ تولیدی آنها زیر سطح ولتاژ ۳۰ کیلوولت میباشد که این سطح ولتاژ، برای انتقال اقتصادی انرژی الکتریکی، مناسب نمیباشد. لذا لازم است تا برای نیروگاه های بزرگ (که از مراکز مصرف دور میباشند) پست های افزاینده ای احداث شوند تا ولتاژ ژنراتورها به ولتاژ بالاتری تبدیل شود. مقدار این ولتاژ، بستگی به فاصله نیرگاه ها تا مراکز بار و میزان قدرت انتقالی دارد.

ب)پست های کاهنده یا پست های توزیع: با توجه به آنکه ولتاژ تولیدی نیروگاهها توسط پست های نیروگاهی افزایش میبابد تا قدرت تولیدی به مراکز بارها منتقل شود، در نتیجه لازم است تا قدرت انتقالی در مراکز بار شبکه، در سطح ولتاژ سیستم های توزیع در دسترس مصرف کنندگان قرار گیرد.این کاهش ولتاژ از طریق پست های کاهنده یا پست های توزیع صورت میگیرد.لازم به ذکر است که کاهش ولتاژ از مقادیر خیلی زیاد به مقادیر خیلی کم از طریق پست های توزیع با قدرت کم، اقتصادی نمیباشد.لذا مناسب است تا این کاهش ولتاژ، در چند مرحله صورت گیرد.

ج)پست های کلیدزنی: در این نوع پست ها، هیچ گونه تبدیل ولتاژی توسط ترانسفورماتورهای قدرت انجام میگیرد؛ بلکه فقط وظیفه آنها ارتباط خطوط مختلف شبکه به یکدیگر میباشد.البته ممکن است که در شبکه های سراسری، پست هایی وجود داشته باشند که ترکیبی از هر یک از پست های فوق الذکر باشند.به عنوان مثال ممکن  است در قسمتی از یک پست نیروگاهی، با کاهش ولتاژ، وظیفه توزیع انرژی نیز انجام گیرد و یا اینکه در یک پست کلیدزنی و در قسمتی از آن، عمل تبدیل یا کاهش ولتاژ بین قسمت هایی از خطوط ارتباطی نیز صورت گیرد.

۱.۲.انواع پست ها از نظر عایق:

در پست های فشار قوی، برای ایجاد عایق مناسب بین فازهای تحت ولتاژ، از عایق هوا یا عایق گاز SF6 (گاز هگزا فلورید سولفور) استفاده میشود.با توجه به این نوع عایق ها، پست های فشار قوی به سه دسته تقسیم میشوند:

الف پست های فشارقوی معمولی: در این نوع پست ها، ایزولاسیون عمده ی هادی های تحت ولتاژ را فواصل هوایی واقع در فضای آزاد تشکیل میدهد.نمونه هایی از این پست ها درشکل ۳ نشان داده شده است.

Untitled-3

شکل ۱-۲: پست فشار قوی معمولی در ایوان

ب)پست های فشارقوی گازی(GIS): در بعضی از مناطق که به دلایلی از قبیل کمبود فضا و یا آلودگی بیش از حد (مثل مناطق ساحلی)، امکان احداث پست های معمولی وجود ندارد، از پست های GIS استفاده میشود. دراین نوع پست ها، به لحاظ وجود محفظه های فلزی که از گاز SF6 پر میشوند تا قسمت های برقدار در آنها قرار دارند، دیگر نیازی به رعایت فواصل مشخص بین تجهیزات الکتریکی از یکدیگر و از زمین وجود ندارد.لذا با توجه به خصوصیات این نوع پست ها، از آنها در تمام سطوح ولتاژی استفاده میشود؛ ولی برای ولتاژهای بالاتر از ۶۳ کیلوولت، کاربرد آنها رایج تر میباشد. شکل ۴ نمونه هایی از این پست ها را نشان میدهد.

Untitled-4

شکل ۲-۲: نمونه ای از پست های فشارقوی GIS

ج)پستهای ترکیبی: این نوع پست ها، ترکیبی از دو نوع پست های معمولی و GIS میباشند. در پست های ترکیبی، قسمتی از تجهیزات مثل شین ها و کلیدهای قدرت در کپسول های گازی SF6 قرار میگیرند و سایر تجهیزات نیز به صورت معمولی و با استفاده از عایق هوا نصب میشوند. این نوع پست ها معمولاً برای سطح ولتاژهای بالاتر از ۲۳۰ کیلوولت به کار میروند.

نوع دیگری از پست های گازی، پست های زیرزمینی گازی میباشد.این نوع پست ها در سطح ولتاژها و قدرت های بالا مورد استفاده قرار میگیرند که به دلایل گران بودن بیش از حد زمین و مسائل حفاظتی آن، در زیرزمین و طبقات زیرین ساختمان ها نصب میشوند.

۲.۲. انواع پست ها از نظر محل نصب

کلیه پست های فشار قوی، مجهز به تجهیزات لازم و ضروری از جمله ترانسفورماتورها، تجهیزات قطع و وصل، تجهیزات اندازه گیری و غیره میباشد. این مجموعه  تجهیزات میتوانند در فضای آزاد یا در فضای سرپوشیده نصب گردند که باعث تقسیم بندی پست ها به دو نوع پست های بیرونی و داخلی میشوند.

الف) پست های بیرونی: در این نوع پست ها، تجهیزات فشارقوی در فضای آزاد نصب میشوند که عایق مورد استفاده، هوای آزاد میباشد.به همین علت، ایزولاسیون خارجی تجهیزات فشارقوی و هادیهای تحت ولتاژ، کاملاً تحت تاثیر آلودگی محیط زیست و تغییرات جوی واقع میشوند. این نوع پست ها معمولاً از نوع پست های معمولی هستند؛ ولی در صورتی که تعداد فیدرهای یک پست زیاد باشد، میتوان از پست های گازی انتخاب نمود.

ب)پست های داخلی: در صورتی که تجهیزات یک پست، در فضای بسته یا در یک فضای سرپوشیده نصب شوند، به عنوان پست های داخلی معروف میشوند.منظور از فضای بسته، نصب تجهیزات در داخل یک ساختمان سرپوشیده میباشد.در این حالت نیز ایزولاسیون عمده ی هادیهای تحت ولتاژ (به استثنای تجهیزات فشار قوی)، توسط عایق هوا انجام میگیرد. از خصوصیات این نوع پست ها آن است که ایزولاسیون خارجی تجهیزات فشارقوی و فواصل هوایی ایزولاسیون واقع در فضای بسته، تحت تاثیر تغییرات جوی، تغییرات درجه حرارت و آلودگی محیط قرار نمیگیرد.لذا ایزولاسیون هادیها از اطمینان بیشتری برخوردار میباشد.این نوع پست های داخلی به سه نوع پست های داخلی باز، نیمه باز و بسته تقسیم میشوند:

ب-۱)پست های داخلی باز: تجهیزات در این نوع پست ها، به گونه ای نصب میشوند که علاوه بر شین ها، کلیه تجهیزات اساسی نیز (از قبیل دیسکانکتها، کلیدهای قدرت و دیگر وسایل) از پشت دربهای توری و حداقل از یک طرف، قابل روئت باشند.البته با توجه به مشکلات این نوع پست ها، هم اکنون کاربردی برای آن در نظر گرفته نمیشود.

ب-۲)پست های داخلی نیمه باز: در این گونه پست ها، تجهیزات تحت ولتاژ تا ارتفاع دسترسی، از هر جهت محفوظ و پوشیده هستند و از آن قسمت به بالا(که اغلب تجهیزات دیسکانکت ها و شین های پست میباشند) در فضای آزاد نصب شده و قابل روئت میباشند.

ب-۳)پست داخلی بسته: در این نوع پست ها، تمام قسمت های تحت ولتاژ (حتی شین ها) در یک محفظه کاملاً بسته و پوشیده با درب های فلزی نصب میشوند.لذا به این نوع پست ها، پست های تابلویی یا پست های قفسه ای نیز میگویند.هم اکنون کاربرد پست های داخلی بسته بسیار زیاد بوده و تا ولتاژهای ۶۳ کیلوولت استفاده میشوند.بعلاوه این نوع پست ها د رولتاژهای کمتر نیز به صورت های کیوسکی، زیرزمینی و غیره بکار میرود.

۳.۲.پست های سیار:

تا کنون تمام پست هایی را که صحبت کردیم از نوع پست های ثابت بوده که قابل حرکت نمیباشد.نوع دیگری از پست ها، پست های سیار هستند که معمولاً با ظرفیت کم و در ولتاژهای بالا میتوانند به صورت موقت، جایگزین یک پست دائمی شوند.این نوع از پست ها در شبکه های ایران به صورت پست هایی با سطح ولتاژ ۲۰/۲۳۰ و ۶۳/۲۳۰ کیلوولت با ظرفیت های محدود مورد استفاده قرار میگیرند.تجهیزات این پست ها که معمولاً به صورت GIS میباشند، به همراه یک دستگاه ترانسفورماتور، روی یک یا چند دستگاه تریلری نصب میگردند تا بسادگی بتوانند از نقطه ای به نقطه دیگر انتقال داده شوند.این نوع پست ها معمولاً به صورت موقت به یک خط فشار قوی اتصال یافته و در شرایط اضطراری (وتا مواقعی که پست اصلی در منطقه، راه اندازی شود) بار منطقه را تامین خواهد نمود.بعلاوه در مواقع توسعه پست های فشارقوی یا انجام تعمیرات دوره ای(که پست اصلی برای مدتی از مدار خارج میگردد) استفاده از این نوع پست ها راه حل مطلوبی میباشد.همچنین استفاده از این پست ها در مناطقی که احداث پست ثابت امکان پذیر نبوده یا زمان احداث آن طولانی باشد، توجیه پذیر خواهد بود.نمونه ای از این پست ها را میتواند در شکل ۳-۲ نشان داد.

Untitled-5

شکل ۳-۲ نمونه ای از یک پست سیار ۶۳ کیلوولت یا یک فیدر ورودی و یک فیدر خروجی

۳.ترانسفورماتورهای قدرت:

ترانسفورماتور ماشین استاتیکی است که ازطریق القای الکترومغناطیسی، ولتاژ و جریان متناوب الکتریکی را بدون تغییری در فرکانس بین دو یا چند سیم‌پیچ به مقادیر مختلف تبدیل می‌کند. ترانسفورماتورها در پستهای نیروگاهی به منظور بالابردن ولتاژ برای انتقال اقتصادی قدرت و در پستهای فوق‌توزیع و توزیع به منظور پایین‌آوردن ولتاژ به مقادیر موردنیاز و قابل مصرف بکار گرفته می‌شوند.

ساختار یک ترانسفورماتور قدرت به طور کلی شامل یک هسته مغناطیسی است که دو یا چند سیم‌پیچ بر روی آن قرار گرفته‌اند. مجموعه هسته و سیم‌پیچ در داخل تانک قرار دارند.

هسته، مدار مغناطیسی ترانسفورماتور و مسیر اصلی عبور شار مغناطیسی است که از ورقه‌های نازک فولادی با درصد بالای سیلیکون که در کنار هم بطور فشرده قرار گرفته‌اند ساخته می‌شود.

این مجموعه تشکیل‌دهنده یک مسیر مغناطیسی پیوسته با حداقل فواصل هوایی بوده که دارای ضریب نفوذ مغناطیسی بالایی است.

بسته به نحوه قرارگرفتن سیم‌پیچها بر روی هسته عمدتاً ترانسفورماتورها را به دو دسته تقسیم می‌کنند:

– ترانسفورماتورهای نوع هسته‌ای

– ترانسفورماتورهای نوع زرهی

هسته ترانسفورماتورهای سه فاز عمدتاً از نوع هسته‌ای و سه ستونه با سطح مقطع یکسان می‌باشد که سیم‌پیچهای مربوط به هر فاز روی یک ستون قرار می‌گیرند. در قدرتهای بالا و در محلهایی که محدودیت ارتفاع وجود داشته باشد می‌توان از هسته پنج ستونه استفاده کرد که باعث کاهش ارتفاع ترانسفورماتور می‌گردد.

تلفات هسته ترانسفورماتور شامل تلفات هیسترزیس و فوکو است که هر دو به جنس مواد هسته وابسته هستند. تلفات فوکو علاو‌ه ‌بر وابستگی به جنس مواد به مجذور ضخامت ورقه‌ها نیز بستگی دارد. بنابراین جهت کاهش تلفات هسته لازم است که اولاً تا حدامکان ضخامت ورقه‌ها را کاهش داد و ثانیاً از مواد مغناطیسی با ضریب مقاومت بالا استفاده کرد.

سیم‌پیچها به همراه عایق‌بندی آن مهمترین قسمت یک ترانسفورماتور هستند که از مجموعه‌ای از حلقه‌های هادی تشکیل شده و حلقه‌های مختلف نسبت به یکدیگر و هسته عایق می‌باشند. مجموعه حلقه‌ها بر روی ستونهای هسته قرار می‌گیرند.

اجزاء اصلی ترانسفورماتور مانند هسته، سیم‌پیچها و تپ چنجرها در داخل ظرفی بنام تانک ترانسفورماتور قرار می‌گیرند. تانکها ازنظر سهولت و امکانات موردنیاز برای قراردادن و خارج‌نمودن قسمت اکتیو ترانسفورماتور (مجموعه هسته و سیم‌پیچها) به دو نوع معمولی و زنگی تقسیم می‌شوند. شکل ۵ نمونه ای از ترانسفورماتورقدرت را نشان میدهد.

Untitled-6

شکل ۱-۳ : نمونه ای از ترانسفورماتورهای قدرت

۱.۳.معیارهای طراحی و مهندسی انتخاب ترانسفورماتور قدرت:

در انتخاب ترانسفورماتورها، ویژگیهای شبکه و سیستمی که ترانسفورماتور در آن نصب می‌شود باید درنظر گرفته شود. مهمترین این ویژگیها عبارتند از: ولتاژ نامی سیستمی که به اولیه و ثانویه ترانسفورماتور متصل می‌شود، حداکثر ولتاژهای ممکن در شبکه، فرکانس نامی سیستم، گروه‌برداری شبکه، ولتاژهای تغذیه سیستم‌های ACوDC پست، قدرت اتصال کوتاه شبکه و جزئیات مربوط به نحوه زمین کردن پست.

جدای از این مسائل شرایط آب و هوایی محل نصب ترانسفورماتور بر طرح و انتخاب آن تأثیر زیادی دارد. معمولاً ترانسفورماتورهایی که در یک شرایط جغرافیائی خاص و برای قدرت نامی معینی طراحی شده‌اند، چنانچه در شرایط جغرافیائی نامناسب‌تری (ارتفاع بیشتر و یا درجه حرارت محیط بالاتر) نصب و مورد بهره‌برداری قرار گیرند قادر به تحویل قدرت نامی در محل جدید نبوده و ممکن است با مشکلات عایقی مواجه شوند. پیری زودرس نیز یکی دیگر از عواملی است که ترانسفورماتور می‌تواند با آن مواجه شود. بنابراین در انتخاب و طراحی ترانسفورماتور بایستی شرایط محیطی بطور دقیق مورد بررسی قرارگرفته و دخالت داده شوند.

ترانسفورماتورهای قدرت مورد استفاده در شبکه ایران از نوع روغنی و دارای فرکانس نامی ۵۰ هرتز، از نوع هسته‌ای و دارای ولتاژهای نامی مطابق با ولتاژهای نامی شبکه ایران می‌باشند که این ولتاژها به همراه بیشترین ولتاژ سیستم در جدول (۳-۱) آمده است.

ترانسفورماتورها بسته به اینکه در محوطه باز و یا در محوطه بسته نصب شوند به دو نوع بیرونی و داخلی تقسیم‌بندی می‌شوند که بسته به محل پست و مشخصات محیطی می‌توان نوع مناسب را انتخاب کرد.

جدول (۳-۱): ولتاژهای نامی و حداکثر ولتاژ سیستم

حداکثر ولتاژ سیستم (KV)

ولتاژ نامی (KV)

۲۴

۳۶

۵/۷۲

۱۴۵

۲۴۵

۴۲۰

۲۰

۳۳

(۶۶)۶۳

۱۳۲

۲۳۰

۴۰۰

 

۲.۳.انتخاب نوع ترانسفوماتورها:

ترانسفورماتورهای مورداستفاده در پستهای فشار قوی از نقطه‌نظر نحوه کوپلاژ بین سیم‌پیچها به دو صورت سیم‌پیچ جدا و اتوترانسفورماتور تقسیم می‌گردند. هرچه نسبت تبدیل به یک نزدیکتر شود به دلیل کاهش مس مصرفی، استفاده از اتوترانسفورماتور دارای توجیه اقتصادی قویتری خواهد بود.

با وجود مزیت اقتصادی ذکرشده، پاره‌ای معایب همچون تحت تنش قرارگرفتن سیم‌پیچ ثانویه توسط اولیه بعلت وجود اتصال الکتریکی، پایین‌بودن امپدانس اتصال کوتاه، مشترک بودن نوترال اولیه و ثانویه و … باعث محدودشدن استفاده از اتوترانسفورماتور بجز در نسبت تبدیلهای ۲۳۰/۴۰۰ و ۱۳۲/۲۳۰ شده است (نسبت تبدیلهای کوچکتر از ۲).

بعلت وجود مشکلاتی در حمل و نقل و ساخت، ترانسفورماتورها با ظرفیتهای بالا (۵۰۰ مگاولت آمپر و بیشتر)، معمولاً بصورت سه ترانسفورماتور تکفاز ساخته می‌شوند. در نصب ترانسفورماتورهای تک فاز بجای سه فاز، هزینه‌های مربوط به اتصالات و فونداسیون بیشتر خواهد بود. هزینه و تلفات ترانسفورماتورهای تکفاز در برابر ترانسفورماتور مشابه سه فاز بیشتر بوده و درمجموع استفاده از ترانسفورماتورهای سه فاز اقتصادی‌تر است. با این حال درمواردی که محدودیت حمل و نقل وجود داشته باشد ناچاراً بایستی از سه ترانسفورماتور تکفاز بجای یک ترانسفورماتور سه فاز استفاده کرد. استفاده از سه ترانسفورماتور تکفاز این مزیت را نیز داراست که در هنگام بروز مشکل در یک سیم‌پیچ می‌توان از بانک سه فاز بصورت مثلث باز بهره‌برداری کرد و یا با تأمین یک ترانسفورماتور اضافه بصورت رزرو مدت زمانی خاموشی را به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش داد که این امر در پستهای کلیدی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. درمجموع باتوجه به تولیدات موجود در کشور پیشنهاد می‌شود تا ظرفیت کمتر از ۵۰۰ مگاولت آمپر از یک ترانسفورماتور سه فاز واحد و در ظرفیتهای بالاتر از سه ترانسفورماتور تکفاز استفاده کرد.

در ترانسفورماتورها با اتصال ستاره ـ ستاره و یا اتوترانسفورماتورها معمولاً سیم‌پیچ سومی با اتصال مثلث درنظر گرفته می‌شود که کاربرد آن به شرح زیر می‌باشد:

– حذف هارمونیک سوم جریان بی‌باری

– امکان بارگیری نامتقارن و ایجاد تعادل در اتصال کوتاههای فاز به زمین

– کاهش امپدانس صفر سیم‌پیچهای ستاره

– اتصال به بارهای محلی، وسایل جبرانساز و یا ترانسفورماتور زمین

تماس با ما

شانت، شبكه آسان نگار تهران

قابل خواندن نیست ؟ تغییر دهید.. captcha txt